193 
te Londen bleven door ons onvermeld, daar wij 
later geene jaarlijksche berigten meer gegeven 
hebben (Deel IL. Boekbesch. bl. 1 144). Het zou 
thans minder gepast zijn al de na 1833 versche- 
nen stukken te doorloopen. Wij bepalen ons 
slechts tot de twee, het laatst uitgegevene, die 
voor ons liggen, veronderstellende, dat het overi- 
ge reeds aan de meeste onzer lezers van elders 
bekend zal zijn, 
G, R‚ Warernouse, over den schedel van den 
Noord-Amerikaanschen Das, Meles lubradroria 
der Schrijvers, bl. 345—34S. Met afbeeldingen 
van den schedel, Sommige Schrijvers twijfelen 
aan het onderscheid van den Amerikaanschen 
Das als soort van den gewonen Europeschen. 
Volgens het onderzoek van Wareruouse is de 
schedel zoo verschillend, dat hij van den Ame- 
rikaanschen Das een ondergeslacht vormen wil, 
tgeen hij Taxtdea noemt. De schedel dezer 
soort is kort, in de achterhoofdsstreek zeer breed, 
en hij heeft groote bullae aan de slaapbeenderen. 
Ook de tanden zijn verschillend; vooral geldt 
zulks van den voorlaatsten der bovenkaak (de 
dent carnassière) , die hier driehoekig is en even 
groot als de daarachter geplaatste Zwberculeuse, 
W. H. Sijkes, over de Visschen van Dukhun 
(Dekan), bl. 349 —378, Ambassis Barlovi, 
Mastacembelus armatus, Ophicephalus leu- 
copunctatus, Cyprinus abramtoides, Cy- 
prinus potail, Cyprinus Nukta, Varicorhinus 
