105 
weinig ruimte voor de hersenen aan en daarente- 
gen eene groote holte voor het reukorgaan. De 
jukboog is steeds volkomen. Het achterhoofdsbeen 
blijft bij sommigen (Opossum virgintanum, Da- 
syurus ursinus enz.) levenslang uit vier stukken 
bestaan. Ook het slaapbeen blijft over het alge- 
meen in drie stukken (pars squamosa , petrosa 
en ympanica) gescheiden. De groote vleugel in 
het os sphaenoïdeum vormt eene uitbreiding of 
bulla, gelijk die bij andere zoogdieren door het 
pars petrosa gevormd wordt. Bijkans altijd blij- 
ven de processus pterygoïdei afzonderlijke been- 
deren. Het tusschenkaaksbeen draagt steeds tan- 
den. Het beenig verhemelte heeft meerdere gaten, 
behalve de foramia incistva; bij Perameles la= 
gotís blijft eene groote eironde ruimte in het vo- 
mer ‚ zoodat een deel der ossa spongiosa infertora 
bloot ligt. De foramina optica en fissurae la= 
cerae anteriores vloeijen altijd tot eene opening 
te zamen. De kanalen voor de art4, carot. door- 
boren het ligchaan van het os sphaenoideum, even 
als bij vogels. De onderkaak is aan den hoek 
naar binnen gebogen, in de tusschenruimte der 
twee rami van het kaakbeen inspringende. De 
doornuitwassen van den tweeden wervel is altijd 
zeer groot en biedt vier kanten aan. 
Sleutelbeenderen zijn, Perameles en veelligt Chae- 
ropus uitgezonderd, altijd aanwezig. De voorste 
ledematen hebben steeds eenen voorarm, die voor 
pronatie en supinatie ingerigt is. De ossa mar- 
supialia zijn verschillend m grootte ; hun aanzijn 
