119 
pelijke beginselen overgaande, komt-de Schrijver’ 
in het eerste boek eerst tot de leer der “stoffen, 
waaruit de planten bestaan, zoowel inorganische’ 
als organische en alzoo „chemische. elementen, 
binaire verbindingen , zouten, kristallen ; voorts 
de stof der membranen, amylum, enz. In. het 
tweede boek wordt de leer der planten-cellen en 
derzelver leven, ook in zamenhang met de ande- 
ren, dusde geheele phytotomie ontwikkeld , alles 
met kortheid en duidelijkheid, 
Eene beoordeeling van dit boek te schrijven is 
hier voor mij niet wel doenlijk. Want behalve 
dat ik mij niet zoude durven opwerpen als beoor- 
deelaar van Scurermen, zoo is er nog eene andere 
reden, deze namelijk, dat de kritiek al ligt 
den omvang van het boek zoude gelijk zijn, zoo» 
het dien niet overtrof, Ik heb eerbied voor den 
man, die zoo veel voortreffelijks voor” de we= 
tenschap gedaan heeft, maar, ik aarzel niet te 
verklaren, dat ik, zoo als vroeger in Meyers 
kritiek, ook nu in die van Scureipen moet af- 
keuren de bijtende satire, de zucht om anderen 
hard aantevallen en den lagchlust op te wek- 
ken over dwalingen van anderen. En dat al: 
les geschiedt onder het motto: «size dra et 
«studio. } 
Maar behalve dit, geloof ik nog, dat er op die 
kritiek hier en daar zeer grondige aanmerkingen 
zouden te maken zijn, en dit geldt inzonderheid 
's mans wijze van zien in de leer der organen, die, 
wel is waar , moet steunen op de phytotomie , maar 
