120 



toch nog iets anders is behalve de onfwikkpHng 

 van eene cellenkern in tallooze wij/Jgingen. Ue 

 theorie der metaoiorphosen van De Can dolle (of 

 liever van Goethe) , de leer der vergroeijingen , 

 Thouaks beschouwingen van den groei des stengels 

 enz. , waarop voor een groot deel de natuurlijke 

 klassificatie berusten moet , worden met ééne 

 pennenstreek doorgehaald ; plantenbeschrij vingen 

 en glossologie zoo als die door velen worden aan- 

 gewend, zijn hier teregt misprezen, Wij zouden 

 durven beweren , dat de Schrijver hierin en in vele 

 andere zaken te ver gaat ; maar wij erkennen niet 

 te min dat er veel waarheid in zijne beoordeelin- 

 gen is , en dat overal in het boek doorstraalt een 

 heldere , diepgaande blik in de geheele wetenschap 

 en de wijze van haar te beoefenen. 



Met gespannen verwachting zien wij uil naar het 

 tweede stuk dezer wetenschappelijke grondbegin- 

 selen. Want, te oordeelen naarde uitspraken in 

 dit deel over de thans heerschende leerstellingen 

 in de organographie , kunnen wij er ons geene 

 voorstelling van maken, wat er eigenlijk zal over» 

 blijven van hetgeen wij aan Linsaeos, Goethe, 

 Richard,De Candolle, Roepeb , Thooabs , Gad- 

 DicBAüD en anderen verschuldigd zijn. De Heer 

 ScHLEiDEi« stelle het geduld van allen , welke 

 met die groote mannen , naar zijn oordeel , zoo 

 schromelijk dwalen , niet al te lang op de proef ea 

 hunne verwachting niet te leur. 



D, V. 



