2 
tal der tanden in de beide kaken. Eene der 
soorten van dit eerste ondergeslacht is nieuw; de 
drie anderen zijn sedert kort bekend geworden 
door den Prins van Neuwien, welke deze drie 
braziliaansche Chiroptera in het geslacht der 
Vespertilio geplaatst heeft («). Het is inder- 
daad van de eigenlijke vledermuizen of vesperti- 
liones, dat zij zich het minst verwijderen , daar 
haar tandenstelsel, wat den vorm der tanden be- 
treft, genoegzaam hetzelfde , en er, wat het 
getal aangaat, volstrekt geen onderscheid is; 
maar al de bijzonderheden van den schedel, en 
vooral de breede en zaamgedrukte gedaante van 
den neus brengen haar tot de Taphozot. Zij 
zijn aan deze laatsten door die zonderlinge vor- 
ming van den staart verbonden, uit welke het, 
insgelijks zeer onderscheidende peesachtige steunsel 
van den farsus en den vorm van bet tusschendij- 
vlies ontspruiten ; door het aanwezig zijn aan den 
vleugel van een duimvlies, hetwelk den wortel 
van den duim omvat, terwijl door het gemis van 
dit kleine vliesje aan het bovengedeelte van den 
voorarm, de Vesper/ilio's en de Nycticé’s den 
duim geheel vrij hebben. Nog zijn zij onderschei- 
den door hare digt bij elkander staande, door 
twee buizen te zaam verbondene neusgaten, wel- 
ke een’ kleinen snuit vormen; ook de geheele 
gedaante van het in eene punt eindigende oor, 
brengt haar nader bij de Taphozoi dan bij de Ves- 
mmm 
(a) Deze zijn V. naso, caninus en calcaratus, alle 
drie afgebeeld in de Beiträge zur Naturg. Brasil, 
