54 
« siderons ces phénomènes comme des cas d'exci= 
« tabilité poussóe au plus haut degré” (a). Ik 
wil hierbij ten slotte nog opmerken, dat het cel- 
weefsel der geheele schors bij deze plant, aan 
de door ouderdom niet reeds verharde stengen , 
door een bleek groen vocht tot spanning is opge= 
vuld , zoodat dit bij insnijdingen terstond uit= 
vloeit, veel meer dan men zelfs bij saprijke 
planten waarneemt, 
_ 
Uit mijne proeven met vergiften blijkt dan, 
dat deze contractiliteit door verdoovende stoffen 
als Extr. Opii, wordt uitgedoofd, het leven echter 
daardoor niet wordt uitgebluscht, wanneer de 
werking niet te lang wordt voortgezet. Het za= 
mentrekkings vermogen keert naderhand terug. 
Andere stoffen dooven de gevoeligheid uit, maar 
ook het leven, als Aq. Laurocerasì, Tinctura gal- 
larum, Camfer (Proef 2, 4, 5, 7). Misschien 
dooven sommigen derzelve insgelijks eerst de ge- 
voeligheid uit, en tasten dan hel leven aan. Bij 
sommigen, zoo als Acetas Plumbi, verdwijnt de ge- 
voeligheid waarschijnlijk alleen ten gevolge van de 
aandoening des levens in het algemeen. — Ook de 
verdoovende stoffen, lang achtervolgens aange= 
wend, schijnen het leven uit te blusschen (Proef 5). 
De 9 proef eindelijk bevestigt, hetgeen mij 
ook bij andere proeven gebleken was, dat eene 
verdoovende stof, als Extr. Hyoscyami, hoezeer 
nnn 
(a) Phystol, véget. 1. 867. 
