67 
gen gewoonlijk eerst tegen den avond of in den 
nacht, tot, welk einde zij den roof hier of daar 
naar den oever brengen (a), alwaar men alsdan 
later, niet zelden nog enkele overblijfsels terug 
vindt (5). Zij schijnen den buit, door hem 
hevig heen en weder te slingeren en tegen den 
grond aan te slaan, gedeeltelijk te vermorselen, 
en hem verder met behulp van hunne voorpooten 
in stukken te verscheuren. 
De krokodillen zijn over het algemeen meer . 
nacht-, dan wel dag-dieren. Zij zijn, even als de 
groote katsoorten, het gevaarlijkst in den avond 
en voor middernacht, waarom dan ook de in= 
landers, met hunne kleine vaartuigen, na zons- 
ondergang, niet gaarne, doch indien zulks ge- 
(a) Volgens den Heer Derons, Voyage à la terre 
ferme, Vol. IL. p. 306., verteert de kaaiman 
van den Orenoco, zijnen roof insgelijks aan den 
oever. 
(4) Deze omstandigheid wederspreekt hetgeen de Hr. 
Cuvrer, aangaande het gebruik van het voedsel 
der krokodillen. vermeldt, dat dezelve namelijk, 
het versche vleesch eenen tijd lang onder het wa- 
ter, ín gaten verbergen, en hetzelve eerst dan 
verslinden zouden, wanneer het reeds tot ver- 
rotting overgegaan was. Er bestaan vele voor- 
beelden op Java en Borneo, dat men van men- 
schen, welke ’savonds door een? krokodil geroofd 
zijn geworden, des anderen daags sommige ge= 
deelten van het ongelukkige slagtoffer, hier en 
daar op den oever gevonden heeft, nu eens een 
arm, dan weder een geheel of een stuk van een 
been, een gedeelte van het hoofd, enz. 
5 
