70 
bijzondere vrije plekjes uit, die zij als vaste rust- 
plaatsen dagelijks bezoeken. Van deze rustplaat- 
sen wordt in eenige streken van Borneo gebruk 
gemaakt, om deze dieren op eene eigenaardige 
wijze ie vangen. Dit heeft vooral plaats bij som- 
rige stammen der Daijakkers, welke niet alleen 
het vet der krokodillen als olie gebruiken, maar 
ook het vleesch van dezelve eten, Deze ge- 
woonte vindt men onder anderen bij de Dai- 
jakkers in het hoogere gedeelte der Sampiet-rivier, 
die ook tevens groote liefhebbers zijn van het 
vleesch van den Orang-oetan, en dat der neusapen 
(Semnop. nasicus) , van Monitoren en meer andere 
soortgelijke, weinig aanlokkelijke dieren, Het 
krokodilvleesch is wit, en gelijkt over het alge= 
meen, veel naar dat van groote zeeschildpadden. 
Om de krokadillen te vangen, leggen de inlan- 
ders, op de genoemde plaatsen, welke deze am- 
phibiën dikwijls plegen te bezoeken, eenige plan- 
ken neder, die van boven met eene soort van eene 
zeer sterk klevend boomhars besmeerd zijn. De 
krokodil schuift, bij het opkruipen, met het lig- 
chaam over de planken heen, en blijft eindelijk 
daarop rusten. Na aldus korten tijd op de hars 
gelegen te hebben, beeft zich dezelve zoo stevig 
aan het onderlijf van het dier vastgehecht, ‘dat 
de plank slechts met moeite en kracht weder daar- 
van af te trekken is. Zoodra de inlanders zien , 
dat zich een krokodil in deze omstandigheid be- 
bevindt, gaan zij, met pieken en zware houwers 
‘gewapend, op denzelven af. Het dier kruipt naar 
de rivier, maar is, wegens de plank onder het lijf, 
