1 
genwerk is, wordt door vergelijking een vrucht= 
baar onderwerp voor het oordeel en de bespie= 
geling; het wordt vaster in de herinnering ge- 
prent, naarmate het zich aan meerdere begrip= 
pen aansluit; want, hoe vreemd het ook schijs 
nen moge, het is nogtans-ontegenzeggelijk waar, 
dat het ons meer inspanning kost, ééne enkele 
daadzaak te onthouden, dan twee of drie, die 
met elkander in verband staan, en welke voor 
ons verstand de onderwerpen van vergelijking ; 
aftrekking of verbinding geweest zijn (a). Men 
bedenkt het te weinig, welk eene rijke bron van 
(a ) Hoe bezwaarlijk is het, in het geheugen eer enkel 
woord vast te houden uit eene geheel onbekende 
taal! Is de taal ons bekend, dan’ worden er 
duizenden in onze herinnering bewaard, die wij 
met waardigheid gebruiken; het is met de ge- 
schiedenis even zoo. Het is in de ontleedkunde 
niet anders. — Hij, die deze wetenschap aanleert, 
beproeve het, bij voorbeeld, slechts de been- 
tjes van den voetwortel ( farsus ) bij den mensch 
met die wan den handwortel (carpus ) te verge= 
lijken en in beide deelen voor elk been een of 
twee, die daaraan beantwoorden, aan te wijzen, 
en hij zal de namen en de aaneenvoeging der 
beentjes, zoo wel van den carpus als van den 
tarsus, heter onthouden, dan te voren. Vrce 
p'Azyn heelt deze deelen, gelijk de geheele 
voorste en achterste. ledematen, met elkander 
vergeleken; maar wij raden elk, dit opstel eerst 
te raadplegen, nadat hij zelve de oplossing be- 
proefd heeft. Hij zal dan het genoegen der vin- 
ding hebben, en gewis met VreQ p’Azyr in, 
de meeste punten overeenstemmen. 
