119 
daar de grond der op het veld staande planten, 
geheel andere dan broeiaarde was, en dit mij 
dus eene analyse der aardsoort bespaarde, Eene 
eigene soort kon het derhalve niet langer genoemd 
worden, zoo men ten minste als kenmerk tusschen 
soort en verscheidenheid aanneemt, het standvas- 
tig blijven door zaaijing. Eene verscheidenheid 
kon het ook niet zijn, daar alle deelen overéén- 
kwamen met de soort zelse en er slechts een fe 
véél bestond, in voortbrengsels bestaande aan de 
bladen, te vergelijken met kelken of nectaria (a), 
Het waarschijnlijkst kwam mij dus voor, dat 
eene of andere uitwendige oorzaak tot het ont- 
staan hiervan aanleiding gaf, en ik besloot, het 
volgende jaar dit op nieuw na te gaan. Reeds 
a priori kon ik bepalen, dat het geene beleedi- 
ging door de steek van een insekt was; daar dit 
vooréérst eene aanzwelling op de beleedigde plaats 
zelve ten gevolge zou hebben, en ten tweede het 
insekt in den voortgebragten pedunculus (5) zou 
moeten gevonden worden, van het tegendeel waar- 
van ik mij door behulp van doorsnijdingen en 
aanwending van vergrootingen overtuigde. Ik 
ging derhalve na of ook eenige andere toevallige 
beleediging, bij voorbeeld door werktuigen der 
tuinlieden of knakking of iets dergelijks, hieraan 
had kunnen toebrengen; doch hoe voorzigtig ook 
behandeld, leverden echter sommige planten, al 
waren zij zelfs geheel buiten verzorging gesteld, 
(a) Zie fig. 4 A en fig. 2. 
(6) Zie fig. 4 B, 
