120 
de gewone afwijking op. Ik was en bleef dus 
even ver, doch kon bepalen, dat het geene soort, 
geene verscheidenheid noch subvarieteit was; dat 
het geene ziekte door uitwendige oorzaken en dus 
geen accidental defect, zoo als De Ganporze het 
noemde, kon geacht worden. 
Boxxer hield het in. 1754 voor eene soort van 
monster (a), welks verklaring hij niet op zich 
durfde te nemen. Jäcer zelf in 1814 hield het 
voor eene soort van proliferatie en trachtte het 
ontstaan van den pedunculus en kelk te verkla- 
ren, door de rachis der bladen gelijk te stellen 
aan eenen caulis en alzoo aan dezelve de eigen- 
schap toe te kennen, om zelfs eene geheele plant 
voort te brengen, gebruikende de woorden van 
Ruporeui: « Die Rippen des Blatts nämlich sind 
« ihrer ganzen Zusàmmensetzung nach völlig dem 
« Caulis ähnlich, so dass sich aus ihm sogar eine 
«ganze Pflanze entwickeln kann.’ Ofschoon 
sommige planten dit ten volle bewijzen kunnen, 
zoo houde ik het echter voor onnoodig , de oorzaak 
zóó verre le zoeken. Nadat ik vele stellingen 
gebouwd had, die echter even spoedig ook we= 
der omvergeworpen werden, deed eindelijk eene 
eenvoudige beschouwing van het blad mij de 
eerste vraag van Bonner: d'où procède cette es- 
pêce de monstre 2 duidelijk verklaarbaar voorko- 
men. — Bij de vergelijking van mijne gedroog- 
de exemplaren, met de door Boxer gegevene 
afbeelding, bleek mij een aanmerkelijk verschil, 
amnnenmnssmmsmd 
(a) Cf, Jarcen, 1, c, pag, 37, 
