122 
deelt (a); de andere, de epidermis van het blad 
opligtende en een weinig parenchyma medene- 
mende , eenen tubus gevormd heeft, langs de ra= 
chis van het blad; dat dit parenchyma, zeldzamer 
en zeldzamer wordende, de buis (6) enger en 
enger heeft doen worden , tot dat hetzelve geheel 
verdwijnende, den fasciculus niets overbleef dan de 
epidermis van het blad zelve, waardoor de pe- 
duneulus dan op die plaats vrij geworden van 
aanhechting aan het blad, zich afgewend heeft, 
Deze stelling aan mijnen hooggeachten leermeese 
ter, Prof. G, G. GC, Reinwarpr, wien ik reeds 
dikwerf aangaande dit verschijnsel had geraad- 
pleegd, mededeelende, werd ook door dezen voor 
niet ongegrond gehouden, hetgeen mij des te aan- 
genamer was, daar ik, bij zóó weinig kennis, in 
een zóó moeijelijk gedeelte als morphologie, 
geenszins mij zelven durfde vertrouwen in het 
bouwen van stellingen, en toch éénmaal eerst 
eenen grond moest hebben door het verklaren 
van de oorzaak van het ontstaan, zoude ik de 
verdere ontwikkeling kunnen nagaan, — Even» 
min echter als Jäcren de oorzaak kon aanduiden, 
waardoor de eigenschap ontstaat in de rachis van 
een blad, om eene nieuwe plant voort te brengen; 
evenmin kan ik de reden opgeven , waardoor het 
parenchyma tusschen de fasciculi vasorum vermeer= 
derd, en de splitsing te weeg gebragt is. 
(a) Zie fig. k. EE. 
(5) Het is eigenlijk geene buis, maar een vast lig- 
chaam in den vorm eener buis. Onder huis toch 
zoude men een hol voorwerp verstaan, 
