123 2 
De tweede door Boxrer geopperde vraag; 
pourguot ces feuilles affectent-elles la forme 
d’ Entonnoir? kan gemakkelijk op dezelfde wij= 
ze, dat is, uit de verdeeling van de gesplitste ra- 
chis in vaatbundeltjes worden verklaard, — De 
peduneulus toch loopt niet in den kelk als rachis 
door tot aan den top; maar verdeelt zich reeds 
dáár, waar de pedunculus in bladmassa, dat is 
in den kelk overgaat in nervi, welke als uit één 
middelpunt straalsgewijze uitgaan (a). Wans 
neer wij dus stellen, dat de vaatbundel, die van 
de rachis van het blad afgescheiden was, om den 
pedunculus van den kelk te vormen, zich weder- 
„om in zoo vele vaatbundeltjes gesplitst heeft, als 
er nervi primarii in den kelk zijn, en deze meer 
en ‘meer fasciculi afgestaan hebben, die zich ont- 
rollende, tot bladmassa zijn overgegaan; zoo vers 
krijgen wij van hetzelve een conus- of beker- 
vormig blad, 
De waarheid van het gestelde bleek mij ten 
duidelijkste in één exemplaar. Ofschoon in alle 
exemplaren de peduneulus in 4 of 5 nervi prima- 
rii overging; zoo was echter in een exemplaar, 
waarvan de petiolus (b) niet, zoo als bij de an- 
dere, eerst in bladsubstantie als ontrold was, maar 
eenen geer langen pedunculus vormde en dan ter- 
stond in kelkyormig blad overging, deze verdee- 
ling bijzonder sterk. Hierin dan ook, kon ik na 
drooging nog beter, dan toen het versch was, de 
(a) Zie fig. 4. F. 
(6) Zie fig. 2. A. 
