125 
der bladen voorkwamen, begrijp ik niet. Jäcen 
heeft hiervoor eene verklaring, zeggende : die meise 
„ten Productionen der Pflanzen, die im Lichte gee 
schehen, zeigen sich auf der ihm zugekehrten 
Fläche, und streben wenigstens dem Lichte zu. 
Ofschoon dit in het algemeen eene physiologische 
waarheid is, zoo bewijzen echter, zoowel de op- 
merking van De CAnporre' als mijne exemplaren, 
in dit geval het tegendeel. De Cannorre toch zegt: 
Some of the plants emitted from the back of their 
primary ribs a kind of appendage. In alle mijne 
exemplaren is dit even zoo het geval; alle de 
kelken komen van den achterkant van het blad, 
terwijl de plaat van Bonxer eveneens het blad 
van den achterkant voorstelt, ofschoon de Schrij- 
ver het van den voorkant opgeeft; want op die 
plaat vertoont de rachis hare bolle oppervlakte, 
en het blijkt dus dat het blad van den achterkant 
is afgeteekend. Hierdoor zou dus eene andere 
vraag oprijzen: waarom die'ontwikkeling altijd 
aan den achterkant plaats had? hetgeen moeijelij= 
ker te beantwoorden zou zijn ; te meer, omdat die 
expansiones foliaceae crispae, welke ik op de ner- 
vi partiales waarnam, altijd op den voorkant van 
het blad gevonden werden. 
Mogten wij ons in gissingen verdiepen aangaan- 
de de verwijderde oorzaak; zoo zoude misschien. 
de dampkringslucht eene groote hoofdrol kun- 
nen spelen, te meer daar het verschijnsel op de- 
zelfde plaats herhaalde, en hetzelfde zaad, op 
andere afgelegene plaatsen uitgestrooid, tot de 
gewone soort overging. Wat hiervan ook zij, het 
