127 
Het blad, in deszelfs geheele massa genomen, 
was vrij natuurlijk ontwikkeld, vooral wat den 
omtrek of uitgebreidheid betrof; doch eenigzins 
obliguum, of liever, de eene (linker) bladmassa 
was meer ontwikkeld en als het ware ten koste 
van de andere. Wanneer wij het blad als uit 
twee deelen zamengesteld beschouwen, waarvan 
de vereeniging door de hoofdnerve of rachis wordt 
daargesteld; zoo zien wij aan den eenen kant 
of het linker deel eene gewone, zoo niet meer 
dan gewoonlijk sterke vertakking der rachis; 
terwijl het andere of regter gedeelte tot op de 
helft van het blad zoo zeer geatrophieerd is, dat 
er geene nervi primarii uit de rachis ontspringen ; 
maar dat het schijnt, als of dezelve terstond 
nervi secundarii afstaat. Aan den rand’of liever 
omtrek van het regter gedeelte waren uitgroëisels, 
welke zeer tenger, niet kelkvormig waren en den 
vorm van peduncult clavati vertoonden (a). 
Het linkergedeelte had deze aangroeisels niet; 
maar bragt op het midden van het blad, zoowel 
in lengte als breedte genomen, twee dergelijke 
pedunculi voort, als zich op het regter gedeelte 
vertoonden , evenwel veel sterker ontwikkeld en 
den overgang tot kelken vormende, zijnde een 
derzelve reeds semi-nepenthiformis (b). De 
uitgroeisels op dit linkergedeelte hadden dan ook 
in het blad zelve eene insnijding veroorzaakt, 
waardoor de bovenste en onderste helft van dit 
gedeelte van het blad zich als lobben voordeden; 
(a) Zie fig: 1. AAA. fig. VL 
(6) Zie fig. 1. B. 
