‘132 
lyeardia uit de rachis hunner bladen. Bij de 
Polyeardia phyllantordes Juss. (gen. p. 377.) (a), 
toeh komen de bloemen aan het uiteinde van den 
rachis, of ook wel meer binnenwaarts op het blad 
voort, doch vormen, wanneer zij aan het einde 
van het blad geplaatst zijn, een folium -obcor- 
datum, daar de pedunculus der bloemtrosjes uit 
den geheelen fasciculus terminalis van de costa 
bestaat, en er alzoo geene voortzelting van blad 
kan plaats hebben. Eveneens had hetzelfde bij 
Brassica oleracea capitata alba Bauh. (6) 
eene insnijding te weeg gebragt. Bij 'Phyllono- 
ma ruscifolia RS. (ce) zijn de bloemen altijd in 
het midden van het blad geplaatst en krijgen tot 
pedunculus communis eenen fasciculus uit de ra- 
ehis, welke fasciculus, zich verdeelende, de pe- 
dieelli van elke afzonderlijke bloem vormt. 
Mij dus overtuigd houdende van de mogelijk- 
heid, dat de pedunculi der aangroeisels op de 
koolbladen uit verdeeling van de fasciculi nervo- 
rum ontstaan, zie ik des te minder zwarigheid om 
aan te nemen, dat, wanneer deze verdeeling op 
één punt plaats heeft „ en alle de fasciculi zich 
daar op eens van een scheuren, er eene straals- 
gewijze plaatsing en kelkvormige bladvorming 
plaats moet hebben. Kan er toch in het blad 
zelve reeds eene verdeeling (d), anastomose (e) „ 
(a) Cf. Lamarck, illustr. tom. 2. p. 100. tab. 132. 
(Go) Zoeren T.I. IT. 
(ce) Cf. Humnoupr Wova Genera, vol. 7. pag. 78. tab. 
623. (d) Zie fig. 1, 5,6. (e) Fig. 1. F. 
