146 
6. Pachysoma brachyotis. Nov. sp, 
Deze- soort is ruim een derde kleiner, dan Pa- 
chys. tithecheilum, bedragende de lengte van 
haar ligchaam 3 43”, die van het dunne kale 
staartje 3”, en der vlugtwijdte 1’ 4’ 3”, 
Haar 
kleed komt overigens overeen met dat 
van 
Pachys. titheeheilum, voornamelijk wat de kleur 
van het ligehaam betreft , maar de vleugels zijn bij 
Pachys. brachyotis aanmerkelijk donkerder, na- 
genoeg roelzwart, terwijl het vleugelvlies bij P, 
tithecheilum min of meer geelachtig bruin is, 
Het haar van den kop en op den rug is bij de 
oude individuën. van onderen lichtgrijs, en aan de 
punten lichter of donkerder geelachtig bruin, maar 
bij de jongere dieren trekt deze laatste kleur min 
of meer in het zwartachtig bruine. Het -onder- 
lijf is bij de volwassene voorwerpen geelachtig: 
graauw; de eenigzins langere haren van de keel 
en vooral die aan de zijden van den hals, zijn 
bleek geelachtig rood, De oogen zijn bruin, em 
de 7“ lange, aan den bovenrand stomp afge- 
ronde, ooren hebben de dof roetzwarte kleur van 
de vleugels. 
Ik trof deze soort slechts eenmaal, ver in de. 
binnenlanden van Borneo, aan, waar dezelve, 
in vrij groote menigte, eene diepé kalksteen-spe- 
lonk bewoonde, welke in eenen zich wijd uitstrek- 
kenden rotswand, -aan den oever van de rivier 
Dewej gelegen is. De mij vergezellende Maleijers 
noemden dit dier, even als alle kleine vledermui- 
zen, Krawar, maar de Bejadjoe-Daijakkers, 
