149 
ten roestgeel, doch meer naar voren toe wordt 
deze laatstvermelde kleur allengs roestrood. De 
staart is overigens, even als bij den maar weinig 
grooteren Sciurus melanotis , slechts onregelma- 
tig, en geenszins scherp afgescheiden, tweedee- 
lig; langs zijnen benedenkant zijn de haren rood- 
geel. De oogen zijn bruin, en ook de nagels heb- 
ben ten naastenbij deze kleur. 
Van dit kleine eekhorentje heb ik mij slechts 
één individu, in de bergachtige streken der laaut- 
landen op Borneo, kunnen verschaffen, en een 
ander schoot ik ín het hooge woud van den berg 
Singalang op Sumatra. 
9, Sus barbatus. Nov. sp. 
Dit is het zoogenaamde witte varken, gelijk 
hetzelve gewoonlijk door de Europeanen, die 
Borneo bezocht hebben, of op dit eiland wonen, 
genoemd wordt. Deze benaming is van de witach- 
tige kleur ontleend, welke zijn ligchaam op eene 
min of meer heldere wijze vertoont, hetwelk 
vooral in het oog valt, wanneer men dit dier, 
op eenigen afstand in het donkere bosch ziet loo- 
pen, en zulks te meer, daar de andere wilde 
zwijnsoorten van Indie, eene zwartachtige vacht 
hebben. 
Van een oud wijfje, dat ik daarvan medegebragt 
heb, is de kop vrij lang, boven de oogen eenig- 
zins hol ingedrukt, en naar voren toe wordt hij 
tamelijk smal. Het ligchaam is slechts dun met 
borstels bedekt, zoodat bijna overal de ruwe, vuil 
geelachtig bruine huid doorschijnt. fn den ach- 
