154 
Bern zelve geloofde, dat de voorste en aclf- 
terste strengen zich verhouden als de zenuwen, 
die uit haar ontstaan, namelijk, dat gene alleen 
motorische, deze alleen sensitive waren; Macen- 
DIE, die van dezelfde meening is, geloofde eerst 
beslissende proeven daaromtrent genomen te heb- 
ben, doch heeft echter later erkend, dat deze 
proeven geen definitief bewijs konden opleveren. 
De proeven van Scuoers, Backer , SrupenrT 
en Bervincerr, hadden een meer of min ver- 
schillend, maar geen bepaald resultaat, i 
‘ Scrorers en SeunenT meenden door proeven te 
kunnen aantoonen, dat de voorste strengen voor- 
namelijk voor de beweging, de achterste voor- 
namelijk voor het gevoel bestemd waren. Ber» 
LINGERI geloofde , zonder bewijs voor zijne mee- 
ning aan te voeren, dat de grijze zelfstandigheid 
alleen voor het gevoel, de corticale zelfstandigheid 
alleen voor de beweging bepaald was, terwijl hij 
hiermede eene zonderlinge theorie zocht in ver= 
band te brengen: dat namelijk de funtculi poste- 
riores met hunne radices nervorum de extensive 
beweging, de fun?culi antertores daarentegen met 
derzelver radices nervorum de flexive beweging 
regeerden, De proeven van onzen landgenoot 
Backer schijnen van allen het meest gewenschte 
resultaat gehad te hebben; echter waren dezelve 
niet geheel toereikend, om aan de zaak eene 
bepaalde beslissing te geven. 
J. Mürrer, die er zooveel toe bijgedragen heeft, 
dat alle twijfel over de juistheid der Bellsche 
Theorie verdween, gaf aan de geleerden weinig 
