169 
vértigting geschiedde door het vernietigen def 
verschillende strengen, of der uit deze strengen 
uitspringende zenuwwortels. Om nog duidelijker 
te zijn: men kan bij proef 9 niet weten, of de 
Funtculi posteriores ook beweegkracht hadden; 
niet bij proef 10, of de artertores gevoelskracht 
bezaten: want in beide waren de zenuwen, die 
deze verrigling aan den dag zouden leggen, door= 
gesneden. 
Om het bedoelde vraagstuk geheel zuiver aan 
te toonen, en eene geheel volledige gevolgtrekking 
te maken, waar tegen niets in te brengen zoude 
zijn, moest ik er op bedacht zijn, om de wef- 
king van het ruggemerg op de voor- of achterzij- 
de te vernietigen, zonder dusdanige zenuwwor= 
tels te beschadigen, die een’ in het oog loopend 
sterken invloed op een of ander deel van het 
ligehaam uitoefenen, of liever: die naar de voor- 
of achterpooten gaan , wijl het tegenwoordig 
zijn of ontbreken van gevoel en beweging hier 
(vooral bij de achterpooten), zeer ligt waar te 
nemen is, Door er voor te zorgen, dat deze 
zenuwen geen letsel krijgen, moest het mij dui- 
delijker worden, welke zenuwverrigting er eigen- 
lijk van de verschillende strengen afhingen. 
Uit mijne, in proef 1 beschrevene waarnemin= 
gen, kreeg ik het vermoeden, dat de zenuwwortels 
der voorste en achterste strengen geen overgangs- 
strengen waren, maar daaruit hunnen oorsprong 
hadden, of liever, in haar, om dus te spreken ; 
ingeënt waren; dat men derhalve geenszins alle 
gevoels- of alle bewegings-zenuwen , of beide te 
Le 
