175 
ten duidelijkste overtuigd zij, dat de achterste 
strengen geheel doorsneden zijn; en laat men dan 
het dier rondspringen, dan zal men zien, dat 
hetzelve onder de verschillende omstandigheden, 
zonder verandering, de beweging met de achter- 
pooten even goed ten uitvoer brengt. 
Dat het gevoel in de achterpooten niet naar 
de hersenen overgebragt wordt, nadat de ach- 
terslrengen, zoo als is vermeld, doorgesneden 
zijn, daarvan overtuige men zich door het prikkee 
len dezer pooten, waarvan het dier hoegenaamd 
niels voelt. Om dit ten duidelijkste aan den dag 
te leggen, moet men deze pooten niet met al te 
scherpe zaken prikkelen, bij voorbeeld niet met 
onverdunde zwavelzuur; want daarbij geschiedt 
het somtijds, dat door de hevige beweging dezer 
pooten, een weinig van dit zuur aan het voorste 
gedeelte van het ligchaam gesprenkeld wordt, of 
dat door de doelmatige reflezie-beweging iets van 
het zuur door de achterpooten aan de voorpoo- 
ten, of aan eene andere plaats van het voorste ge- 
deelte des ligchaams, gebragt wordt, waardoor 
het dier eene sterke beweging doet, en indien men 
daarop uiet oplettend is, zoude men gelooven, dat 
deze beweging veroorzaakt wierd door pijn, welke 
het dier in de achterpooten gevoelt (a). Men 
doet daarom best, om eenvoudig de achterpooten 
en voorpooten afwisselend met de nagels te knij- 
(a) Terwijl het niets anders is, dan een gevolg van 
pijn in het voorste gedeelte van het ligchaam, 
dgor bet zuur, daarheen gebragt, veroorzaakt. 
