179 
men in de achterpooten geen spoor van gevoel 
meer ontdekken; zelfs is het onmogelijk, om 
door derzelver prikkeling ‘eemige beweging in-de 
voorpooten te voorschijn” te roepen, hetzij daf 
het dier den wil óver deze voorpooten behoudt, 
hetzij men denzelven door afsnijding van het hoofd 
achter het trommelvlies vernietigt. 
16, Knipt men de voorste zenuwwortels allee 
van den eenen achterpoot en niet van den anderen 
weg, en snijdt men daarop de achterste strengen 
van het ruggemerg, op dezelfde plaats als bij «de 
voorgaande proeven, door, zoo is het werkelijke 
gevoel in die deelen vernietigd, die achter de 
doorgesnedene funiculi postertores zich bevin- 
den; de willekeurige beweging daarentegen is 
alleen aanwezig in den eenen achterpoot ‚ wiens 
radices nervorum antertores niet doorgesneden 
zijn; ook kan de reflexte-beweging alleen in de- 
zen eenen poot te voorschijn gebragt worden, ter= 
wijl het reflezie-gevoel in beiden nog aanwezig is. 
17. Om nog een duidelijk treffend bewijs aan 
te voeren, dat de willekeurige beweging van de 
hersenen alleen door de voorste strengen geleid 
kan worden, en dat het gevoel naar de hersenen 
en niet van deze door de achterste strengen. ver= 
plant wordt, voege ik ten slotte en misschien 
ten overvloede, hierbij nog de volgende proef. 
Men herhale dezelfde operatie, die in proef 11 
vermeld is; opene namelijk de ruggemergsholte 
en snijde de voorste strengen in de streek van 
den 3den wervel geheel door, zonder de achter- 
ste strengen te beschadigen; laat daarop het dier 
