‘313 
Wij lieten nu onzen toestel 25 duim zakken s 
waardoor de bloerkolf op eene gelijke lengte zich 
uit de buis of den koker in den cilinder verhief 
en waarbij de beweegbare koker van caoutschouk 
eveneens 2E duim met den stengel, waaraan hij 
was vastgehecht, in de glazen buis werd opge- 
heven. 
Niet alleen aan het haakje nabij de boven= 
gemelde punt of het onderuiteinde van de spil 
was, vóórdat de glazen cilinder op den toestel 
geplaatst werd, een thermometer opgehangen ; 
maar ook met het andere, boyen in den cilinder , 
was een tweede vereenigd. Beide toonden zóó 
veel overeenkomst, als ons wenschelijk scheen, 
zijnde te voren onderling en met onze overige 
thermometers vergeleken. De eerste moest die- 
nen, om in den cilinder tegen den spadix te 
worden aangebragt, ten einde zijne warmteont- 
wikkeling te leeren kennen; de tweede, om de 
temperatuur des cilinders aan te toonen. Niets 
was gemakkelijker, dan om door de bewegingen; 
welke wij met de koperen spil konden uitoefe- 
nen, overal den spadix te volgen, die niet zel- 
den, ten gevolge van zijn’ groei, zóó veel uit 
zijne stelling week, dat de kleine thermometerbol 
vrij raakte. 
Ook bij deze proefneming werden de luiken 
der oranjerie, waarin de proefnemingen ge- 
schied zijn, gesloten gehouden. Onze in zuur« 
stofgaz staande bloem had dus noch den invloed 
te verduren van de zonnestralen, noch dien van 
de brandende kitte eener warme kas, noeh van 
