260 
species hujus generis in Alth. proprias et spurias 
sejungit, quibus postremis planta nostra adnùs 
meranda est, Spreneerius, S. V. I. 818, Ille- 
cebro adjungit. — Quoad speciem novam, ha- 
beo nostram inter H, frutescentem R. Br. et vil- 
losam H. B. K, ponendam; prior differt caulibus, 
‚ rufescentibus, succulentis, 12 ped, altis; foliis 
ellipticis aut obovatis, pulverulentis, squamis 5; 
brevibus , ciliatis, staminibus interjectis, — Pos- 
terior differt caule volubili, foliisque subtus ferrue 
gineo-sericeis, foliis subsessilibus , ovatis, acumi= 
natis, pedunculis densissime ferrugineo-villosis, 
sepalis ovato-lanceolatis; R,‚et S, 1, ec. p. 563, 
Affinitas ad hancce (villosam ) quoad partes flo- 
rales maxima, sed differentiae pubescentiae ‚et 
foliorum formae sufficiens ad distinguendam spe- 
ciem, 
4, DEERINGIA CELOISIOIDES R‚ Ba. 
Gaule suffructicoso (complanâto), ramis teres 
tibus, viridibus glabris ; foliis alternis petiolatis , 
petiolis erecto-patentibus, bipollicaribus , teretibus, 
Yamina folii oblonga, utriusque attenuata, apice 
acuminata, 7 poll. longa, 2E -3 poll. lata, utra= 
que superficie glabra, integerrima , margine subs 
undulato , inflorescentia axillari, spicata; flori- 
bus subsessilibus, 2-8 bracteolatis, bracteola 
tertia minima, calyce quïnquepartito, persis- 
tente, lacimiis ovatis, intus corolloideis, albesa 
centibus, miargine nigrescentibus, in authesi erec= 
tis, post anthesin fructui appressis; staminibus 5 , 
faciniis calyeinis oppositis, filamentis basi in ey= 
