271 
turalis, indehiscentibus ( dissepimentis haud eva- 
nidis, exsuccis , suberosis, inanibus polyspermis; 
seminibus 60-75, sutura utrique alternatim ad- 
natis, horizontalibus, compressis, ovatis, nigres- 
centibus, splendidissimis; testa lignosa, crassa, 
cuticula nuclei membranacea, tenuissima, hilo 
spermico basali, concavo, nucleo ( albumine eva= 
nido) exalbuminoso, embryone longitudinali, 
erecto , recto, hamoideo, cotyledonibus binis, 
maximis, contiguis, complanatis, ovatis, integer- 
rimis, foliaceis, conglutinatis; blastemate parvo, 
radicula infera brevi, prominentì , subgloboso-co- 
nica, obtuso, gemmula tecta, inconspicua. 
Obs. Char, gener, Cassiae apud Spnencerium 
(Gen. 360.) pr Canporrrum (Prodr. II, 489) 
bonus, apud Srreneerivm (S. V. II. 297) haud 
bonus. Cassia nostra ad subgenus Chamaefistula 
ducenda. Affinitas maxima eum Cassta pendula 
Wizzo. (D. C. Prodr. II. 491. Sprg. S. V. II, 
339 qui inter Cassias seminibus verticalibus descri- 
bit hancce) et certe sì nova species Cassia nostra 
habenda est, inter Cassiam pendulam W. et inde- 
coram H. B. K, erit collocanda; si pendulam 
haberemus, diagnosis SpREnNGeLII |. c‚ omnino cone 
gruit cum planta nostra, minus pr Canporrr 1. c. 
qui folia suboblonga laudat. — Nescio, quo auc- 
tore Cassia Reinwanprir appellata, quam descri- 
ptam frustra quaesivi. 
Scripsi ín horto Bogortensi d, 1. m. Maji 
1838, 
