310 
zoo als het mij toeschijnt , ontegenzeggelijk waar 
is, wordt daardoor bewezen, dat Vorkmann; 
ofschoon hij van zenuwen spreekt, eigenlijk gee- 
ne zenuwen gezien kan hebben, maar moe 
gelijk wel zenuwewortels, want zijne waarne- 
mingen gaan niet buiten de ruggemergsholte, en 
misschien had toevallig de staartbeens-zenuw, in 
het door hem onderzochte voorwerp, eenen voor= 
Sten wortel, bestaande uit twee zeer fijne stren- 
gen op de eene en één op de andere zijde; dit 
kunnen aldus de vermeende drie fijne zenuwen 
geweest zijn (a). 
Bij deze gelegenhied kan ik niet nalaten, hier 
bij te voegen, hoe ik een oogenblik nopens de- 
ze zaak in'eene dwaling geraakte. VorkKMAnr 
verhaalt, dat hij, om te zien, of de drie ze- 
nuwen voor de beweging bepaald worden, de 
wortels der zenuwen van de achterpooten alle 
doorgesneden heeft, en vervolgens het rugge- 
merg prikkelde , maar daardoor hoegenaamd geene 
spiertrillingen ontdekte 2 die deelen, tot welke 
deze zenuwen moeten gaan. Ofschoon ik nu 
niet begreep, welke deelen de Schrijver hiermede 
bedoelt, of bedoelen kon, zoo wilde ik insge- 
lijks soortgelijke proeven nemen, om te zien, of 
ik spiertrillingen ontdekken kon, dewijl dit mi 
Ca) VorkKMANN spreekt ook niet duidelijk, of hij in 
het geheel maar 3 kleine zenuwen gezien heeft, 
of dat dezelve aan iedere zijde van het rugge= 
merg aanwezig waren, 
