s12 
lingen in genoemde spier waren even sterk waar 
te nemen (a). 
Hierdoor werd het dus duidelijk , dat de zenu- 
wen, welke deze trillingen veroorzaakten, niet 
door het os coccygis naar deze dikwerf genoemde 
spier gaan, en ook niet de vermeende driesgzenu- 
‘wen van VorLKMANN konden wezen, daar deze 
nu doorgesneden moesten zijn, — Bij nader on- 
derzoek vond ik dan ook, dat de M. zleo-coccy- 
geus zijne zenuwen ontving van door ramus pos- 
terior van -de heiligbeens-zenuw. 
Wat misschien ook ten bewijze strekken kan, 
dat VorkMann zich vergist heeft, is dit, dat hij 
ingewikkeld te kennen geeft, dat deze drie ze- 
nuwen zich niet met den MW, sympatkieus verbin= 
den. Hij zegt namentlijk, dat de staartbeens-ze= 
nuw (MV. pudendus) de laatste is, welke zich 
met die zenuw verbindt, en dit is zeer juist; me- 
nigvuldige onderzoekingen, die ik zoowel nu, als 
vroeger gedaan heb (5), geven mij daarvan de 
(a) Met deze uitkomst stemt ook de proef overeen, 
die ik vroeger in dit Tijdschrift beschreven heb, 
namelijk , dat men bij prikkeling van het rugge- 
merg, beneden de streek van den 7den wervel, 
hoegenaamd geene spierbeweging ontwaart, of 
de rervus coccygeus moest juist een radix antert- 
or hebben, in welk geval men somtijds, bij prik- 
keling van het ruggemerg in de streek des 
Iden wervels, spiertrillingen in de teenen gewaar 
wordt, 
(5) In mijne verhandeling: De diferentia et nezu in- 
ter nervos vitae animalis et vitae organtcae, LB. 
1834. pag. 22, zeide ik, van de 4 zenuwen der 
