333 
ter niet durven beweren dat de door mij onder- 
zochte soort werkelijk tot Scolopendra morsitans 
van Linnaeus moet worden gebragt, want onder 
dezen naam schuilen waarschijnlijk meerdere soor= 
ten. De soorten van Scolopendra te ontwarren , is 
mijn tegenwoordig oogmerk niet en ik moet deze 
moeijelijke taak voor anderen overlaten. Het opstel 
van Geavars in de Annales des Sctences naturele 
des (a), geeft mij hieromtrent geene genoegzame 
opheldering. Ondertusschen is de nadere soorts- 
bepaling voor ons tegenwoordig onderzoek tame- 
lijk onverschillig, daar wij later hetzelfde getal 
stigmata bij vele soorten uit verschillende gewes- 
ten van onzen aardbol , die in 's Rijks Museum 
voorhanden zijn , hebben aangetroffen. 
Het ligchaam bestaat, behalve den kop, uit 
21 van boven zigtbare ringen; aan de onderzijde 
zijn er 22, daar het deel, hetwelk Savranr sen 
conde lèvre auxiliaire noemt, hier tusschen den 
kop en den eersten ring inligt. De sprieten (47 
millim. lang) tellen 19 geledingen ( Korran geeft 
er slechts 17 aan zijne Scol, morsitans op); 
deze geledingen worden allengs smaller en de 9 
laatste vooral zijn zeer dun, 
Elke ring van het ligchaam wordt, met uit- 
zondering van den laatsten, door twee hoornach- 
tige platen en een, daar tusschen liggend vliezig 
(5) Etudes pour servir à L'histoire naturelle des My- 
riapodes, Ann. des Sc, nat. Sec. Série, Tom, VIL, 
1837, Zoologie p. 35 et suiv. 
