335 
in, den-achtsten „tienden, twaalfden en veerfiens 
deri ring: yr { 
„Maar de Scolopendra pepe behoort lasle 
tot een ander geslacht of ondergeslacht ( subge« 
nanus) dan de Scolop. morsttans, Lreacn heeft 
dat ondergeslacht Zethobtus genoemd ; het ons 
derscheidt zieh door een grooter aantal oogen; 
door talrijker geledingen in de sprieten, door af= 
wisselend breedere en smallere rugplaten en doot 
een’ geringer getal pooten. Bij de ware Scalo- 
pendrae daarentegen zijn er vier eenvoudige oogen 
áan weêrszijde van het’ kopschild , die achter den 
grond der sprieten liggen en de rugplaten zijn niet 
afwisselend smaller en breeder, maar worden’, met 
uitzondering der twee eerste ,‚ naar achteren toe 
trapsgewijze grooter. 
Ondertusschen ligt er-evenmin bij Lithobius-als 
bij Scolopendra in twee op elkander onmiddel- 
Fijk volgende ringen een stigma en het: aantal 
stigmata is dus aan weêrszijden altijd ‘kleiner 
dan de helft van het getal ringen, daar er daar» 
Enboven nog andere ringen zonder luchtgaten 
aanwezig zijn. 
_ Onlangs voor mijne lessen de beschouwing der 
âdemhalingswerktuigen bewerkende , zocht ik het 
éen en ander na over het aantal der stigmata 
bij onderscheidene orden van insekten. De-meeste 
Schrijvers geven ons hieromtrent geen stellig na= 
figt ten aanzien der Myriapoda, In het zoo 
naauwkeurig bewerkte Entomologische Handboek 
van Buaurisren zijn de Myriapoda van de klas- 
