9 
De Schrijver smaakte het genoegen dat men te 
Edinburg en Montpellier voorlezingen over zijn 
werk hield; tevens volgde een nieuw kruidkun- 
dig systeem, hetwelk meer opgang zoude gemaakt 
hebben, indien het niet gelijktijdig met dat van 
Linnaeus geweest ware, hetwelk op eene groote 
ontdekking gegrondvest, door bijna alle Zweed« 
sche, Duitsche, Hollandsche en Engelsche kruid- 
kundigen werd aangenomen. 
Het eerste stuk der Flora danica, in 1763 uit- 
gegeven, toont aan, dat Orper met vlijt en ver= 
eischte kennis, zoo al niet met het oorspronke- 
lijk genie en de jeugdige geestdrift van Linnaeus, 
zijne onderzoekingen gemaakt had, Echter had. 
hij dit boven dezen zeldzamen man vooruit, dat 
de kunst hem meer dan dezen bij zijnen eersten 
arbeid ten dienste stond; immers de af beeldin- 
gen in dit stuk overtreffen en in fraaiheid en in 
naauwkeurigheid verre die der Flora lapponica, 
die gedeeltelijk op bijzondere kosten was uitge- 
geven. Er bevond zich tot dien tijd toe in De= 
nemarken geen bloemschilder of graveur van eenie 
verdiensten. Men moest zich daarom van vreem= 
den bedienen en was zoo gelukkig, dat men 
twee uitstekende kunstenaars vond, namelijk de 
beide Rösrers uit Duitschland, vader en zoon. 
De eene teekende de planten die door den ande- 
ren in koper gebragt werden, en dat wel zoo 
getrouw volgens de natuur, en zoo schoon, dat 
dit koninklijk werk daardoor even zeer door den 
grooten bijval der kruidkundigen won, als door 
zijnen rijkdom gan nieuwe en zeldzame voort. 
