14 
Men heeft Orne berispt, dat hij meer de me- 
thode van Harrer dan die van Linnarus volg- 
de (a); men moet echter bedenken, dat de me- 
thode in dit werk niet veel tot de zaak doet, 
dat hij een leerling van Harrer en niet van Lin- 
NAEUS was, eu dat dit geenen anderen invloed 
op de Flora danica had, dan dat de Synonymen 
op eene andere wijs gerangschikt werden , dan 
een leerling van Linnaeus dit gedaan zoude heb- 
ben. Met meer regt merkt men aan, dat de laat- 
ste stukken, die Oreper uitgaf, de voorgaande in 
keurigheid van teekening en gravure niet op zijde 
kunnen streven, en dat de uitgever om de vol- 
tooijing des werks, die men reeds als aanstaande 
beschouwde te verhaasten (ó) verscheidene plan- 
ten te Göttingen onder opzigt van den Hoogleer- 
(a) Ofschoon Ornrr, ten minste in het begin, niet 
onder de aanhangers van het systeem van JuN- 
NAEUS behoorde, kan men echter niet zeggen, 
dat hij een tegenstander van hetzelve was, zoo 
als sommigen en misschien LiNNArus zelf meen- 
den. Hij noemde de werken van laNNArUs, 
wanneer hij verzekerd was, dat de planten door 
hem het eerst gevonden waren, en uit zijnen 
brief aan Dr. Rorm over eene Flora germanica 
ziet men dat hij de methode van LINNAEUs aan- 
beval; zie Beyfräge zur Botanik von A. W. 
Roru, I Deel. Bremen 1782. 8°. p. 99. 
In den tekst van het 9de stuk heeft Orper ge- 
zegd, dat hij spoedig het werk dacht ten einde 
te brengen. Ik heb reeds het 37ste stuk uitge- 
geven en vertrouw, dat er nu onder de planten, 
die in Denemarken groeijen, nog voor ten min- 
ste 10 stukken bouwstoffen zijn. 
en 
kad 
