135 
door een klein beentje, hetgeen , met deszelfs steel 
aan den kraakbeenigen wand des schedels gehecht, 
met deszelfs grond op den achter- en onderkant 
van den sacculus rust, als door een bandachtig 
uitspansel, hetgeen de holte, waarin de toestel 
des gehoors gelegen is, van de schedelholte af- 
scheidt. B, beschouwt het gemelde beentje als 
een stapes. Bij Acipenser huso is het gehoor- 
werktuig even eens gevormd, doch schijnt dit 
gehoorbeentje niet voorhanden te zijn, D Â 
In het derde hoofdstuk behandelt de Schrijver 
het gehoorwerktuig bij Clupea alosa. Hetzelve 
ligt meer dan bij andere visschen in de schedel- 
beenderen verborgen. De zwemblaas, die door 
eene enge buis met het achtereinde der maag vere 
bonden is, loopt naar voren uit in een kanaal, 
hetwelk zich aan den grond van den schedel in 
twee takken, een’ regtschen en een’ linkschen, 
splitst. Elk dezer takken dringt aan zijne zijde in 
den schedel, wordt beenig en verdeelt zich weder 
in twee kleine takken, die ieder in een bolvormig 
uiteinde uitloopen. B. vergelijkt deze verwijdin- 
gen met de trommelholte der hoogere dieren en 
de twee kanalen, waarin zich de zwemblaas 
splitst, met de Eustachiaansche buizen. Op het 
_ voorste beenige bolletje is eene kleine spleet of 
opening, een venster, hetwelk tegen het vliezige 
vestibulum aanligt, en van binnen bekleed is 
met een glinsterend en sterk vlies, dat, als 
voortzelting van het slijmvlies der zwemblaas, 
deze deelen aan de binnenzijde overdekt. Het 
vestibulum bevat drie gehoorbeentjes: hetzelve 
