138 
Hetzelve biedt weinig merkwaardigs aan. Er ús 
slechts één, tamelijk glad gehoorsteentje in het 
vestibulum vervat. „De gehoorzenuw neemt met 
twee bundels haren oorsprong en verdeelt zich 
bij het gehoorwerktuig in vier takken , waarvan 
twee naar den vliezigen voorhof loopen, terwijl 
de twee andere naar de ampullae der ‘canales 
semicirculares gaan, de voorste naar die van het 
voorste en buitenste kanaal, de achterste naar de 
ampulla van het achterste kanaal; deze geeft 
ook eenen tak af, die door den schedel naar bui- 
ten dringt. 
Het zevende hoofdstuk bevat eenige algemeene. 
beschouwingen over het gehoorwerktuig bij de 
visschen , hetwelk , even gelijk dat der kruipende 
dieren aan veel grooter veranderingen en afwijkin= 
gen onderhevig is, dan dat der zoogende dieren 
en vogels, waar het, bij een enkel voorwerp on= 
derzocht , een naauwkeurig denkbeeld geyen kan 
van zijne inrigting in de geheele klasse. 
Het achtste hoofdstuk handelt over het gehoor- 
werktuig bij ZopAtus piscatorius. Reeds in 
zijne vroeger vermelde Études anatomigues had 
Br. den vliezigen doolhof van dezen visch beschre= 
ven en vergroot afgebeeld , daarin de twee zakjes , 
een voorste aan den sinus medianus, en een ach- 
terste aan den sacculus vestibuli gehecht, waar= 
van hij het eerste uiricule , het tweede cysticule 
noemt, doende opmerken, Hier vindt men het= 
zelfde gehoorwerktuig in deszelfs natuurlijke 
grootte en in betrekking tot den omgevenden 
schedel afgebeeld, gelijk ook de drie ofolithen, 
