140 
sluk behooren bij elkander en handelen óver het 
gehoorwerktuig der roggen en van Chimaera cal- 
lorhynchus ; zij maken een der belangrijkste ge- 
deelten van het onderhavige werk uit. De hoofd- 
trekken, waardoor zich het maaksel des gehoor- 
orgaans bij deze visschen onderscheidt, zijn de 
afzondering tusschen hetzelve en de schedelholte , 
de kraakbeenige buizen, die de canales semt- 
circulares omgeven, de groote bogen, die deze 
kanalen beschrijven (het achterste kanaal be- 
schrijft zelfs een’ volkomen cirkel), een foramen 
ovale, hetwelk door een vlies gesloten en door 
de huid bedekt is, en eindelijk eene, van het 
gehoorwerktuig en bepaaldelijk van den sinus me- 
dianus opklimmende buis, die zich van buiten op 
de huid opent, en welke Moxro en Huxrer reeds 
bij de haaïjen gekend hebben, maar wier aan- 
zijn door Camper en Scarpa ontkend is, terwijl 
E. H. Wezer dezelve later op nieuw in het licht 
heeft gesteld. Bij de roggen vormt deze buis 
onder de huid boven op den schedel eene kron- 
keling, die Br. bij de Chimaera, bij welken 
visch hij haar het eerst ontdekt heeft, niet aan- 
wezig vond; ook is bij de roggen daar ter 
plaatse een spierbundel, die de buis veelligt kan 
zamentrekken, en welke bij de Chimaera niet 
aanwezig scheen te zijn. In dit gedeelte doet 
Br. zich weder op nieuw als kritisch ontleedkun- 
dige kennen, die, toegerust met eene geschiedkun= 
dige kennis der verschillende onderzoekingen en 
meeningen en gemeenzaam met de literatuur der 
wetenschap, het gebrekkige gelukkig aanvult en 
