1á4I 
de tegenstrijdigheden oplost langs den eenig ze- 
keren en veiligen weg der ervaring. 
Het negentiende hoofdstuk handelt over het 
gehoororgaan van den snoek (Zsox Lucius), 
en hier zoekt Br. vooral aan te toonen, dat het 
achterste aanhangsel van den saccus vestibuli 
(eysticule) , hetwelk men bi dezen visch dikwerf 
als een beginsel van cochlea beschouwd heeft, 
zulks niet zijn kan, dewijl de cochlea geen deel 
van het vestibulum membranosum is, daar ten an- 
dere de cochlea steeds in het voorste gedeelte des 
doolhofs ligt, en omdat eindelijk dit aanhangsel 
geene zenuwen ontvangt. Hij beschouwt daaren- 
tegen dit deel veeleer als een overblijfsel der verbin= 
ding tusschen de zwemblaas en den vliezigen dool. 
hof, welke bij verscheidene visschen en vooral bij 
de Cyprini bestaat, — Een kort onderzoek van 
het gehoorwerktuig bij de laatstgenoemde visschen 
en van de zonderlinge beenstukjes (gehoorbeentjes), 
die Wezer in hetzelve ontdekt heeft, is het ondere 
werp van het twintigste en laatste hoofdstuk, 
dave De: He 
