146 
De verandering der gele in eene roodachtige; 
heeft naar die mate, eene meerdere intensiteit. 
Het roodkleuren des gelen saps, bij de bloot- 
stelling. aan de lucht, door de gemaakte door- 
snijding, geeft gereede verklaring dier kieursver- 
andering. Men kan die kleuring nagaan bij 
dunne doorsnijdingen. Men ziet alsdan het eerst 
de meatus intervasculares , daarna de gestip= 
pelde vaten , vervolgens het vleeschachtig gedeelte 
des wortels, of de cellenmassa, van geel in rood 
veranderen. Een en ander hangt natuurlijk zamen 
mel den meer gemakkelijken toegang der lucht, 
daar ter plaatse, waar geene vochten en vele tus- 
schenruimten in het weefsel zijn. Daarom worden 
die vaten het eerste rood „ en eerst later de cellen; 
waarin natuurlijk overal tusschenschotten zijn. 
Dat de lucht hier als oorzaak der kleuring moet 
beschouwd worden , blijkt onder anderen mede uit 
de proef van Drcarsre, die dunne segmenten in 
water dompelde, uit hetwelk de lucht door koo- 
king uitgedreven was, en daarin de kleur onver- 
anderd zag blijven. 
In geheel drooge gazsoorten door kurk afge- 
sloten, bleven schijfjes dezes wortels acht dagen 
lang geel van kleur. Bijvoeging van eenig water, 
waardoor de gazzen gedeeltelijk werden ‘opge- 
lost, gaf terstond eenige kleursverandering. (De 
Schrijver geeft niet op, welke gazsoorten door 
hem gebruikt zijn). Aqua oxygenata gaf geene * 
meer snelle kleursverandering dan gewoon water. 
Jongere wortels worden in de lucht, vooral 
na schielijke kleursverandering , wel eens paars of 
