148 
steld, in heigrond, op het zuiden en bij den noo= 
digen toevoer van lucht, Decaisxe gebruikte daar- 
toe rood, geel, groen en wit glas; eene vijfde 
plant bleef in de open lucht, De laatste werd ge= 
heel met aarde bedekt, en even als de anderen 
matig vochtig gehouden. Na verloop van acht 
dagen waren de meeste in een’ ziekelijken toestand , 
bleek, verslapt, zonder echter geheel verwelkt te 
zijn. De plant, welke in het rood glas was bevat 
geweest, deelde het meest van allen in die ongun- 
stige eigenschappen, en geene derzelve vertoonde 
eenigen wasdom, zoo als intusschen aan de in 
den vrijen dampkring staande plant was te beurt 
gevallen, 
Ook in het ondergegraven individu, dat nu 
werd uit den grond genomen, was geen aanwas, 
en zag men geene noemenswaardige veranderingen. 
De proeven werden nog veertien dagen langer 
voortgezet. Geene groote veranderingen hadden 
daarbij plaats in de onder glas bewaarde indivi= 
duën , ten zij in dat, hetwelk onder wit glasgestaan 
had, waarvan de onderste blaadjes een weinig geel 
waren geworden. In de op nieuw ondergedolvene 
plant , waren de geledingen van de steng met eene 
geelachtige kleurschakering voorzien, waaraan; 
blijkens uitkomsten van andere proeven, het wa= 
ter veel aandeel gehad moet hebben. 
Bij geheele afwering van licht, ten einde door 
élioleren eene geheele kleursverandering te weeg 
te brengen, verkreeg de Schrijver de volgende 
uitkomsten. 
Jonge meekrapplauten, welker stengels afge- 
