150 
ven door zijn’ broeder Dr. Decarsse op konijnen 
genomen vermeldt, waardoor grootendeels zouden 
wederlegd worden de, door pr Gasrarin in het jaar 
1824 medegedeelde, proefnemingen aangaande het 
vermeende roodkleuren van beenderen en andere 
ligchaamsdeelen van dieren; eene zaak, die, zoo 
zij met de waarheid overeenkomstig was, de veran- 
dering van phytochloor in eene roode stof, binnen 
het levend ligchaam zoude aanduiden, en den schei- 
kundigen moest aansporen om zoodanige chemis- 
men , ook buiten het levend ligchaam, na te volgen. 
In het tweede gedeelte van dit stuk worden 
de nu voorgedragene denkbeelden op de kultuur 
en het droogen der meekrap toegepast. 
Voor de kultuur der plant verkiest men bovenal 
een’ diepen, ligten grond. Deze is een noodzake- 
lijk vereischte voor alle penwortels, terwijl de 
ligtheid van den grond voor het doordringen van 
water, waarin dampkringslucht is opgenomen, 
eene onmisbare omstandigheid is. 
De aard van den grond is door velen, die over 
de meekrap hebben geschreven, min of meer be- 
schouwd als eene onverschillige zaak. Men moet 
echter in dezen verkeerd hebben geoordeeld, in 
aanmerking genomen hetgeen door ScnLumBERGER 
ten dezen aanzien. is in het midden gebragt, be= 
treffende den. wortel, welke groeit in de streek 
Palud nabij Avignon, en van welken wortel de 
voortreffelijke hoedanigheid alleen aan dien grond 
moet zijn toe te schrijven. In gemelden bodem 
is, volgens pr GasPARIN, eene min of meer groo- 
te hoeveelheid Murias calcis voorhanden, terwijl 
