17 



indien men de dwarse doorsnede van den ner- 

 vus opticus eener koe en van een kalf Ie zamen 

 vergelijkt , dan valt al aanstonds in het oog , dat 

 de doorschijnende tusschenruimlen, welke tusschen 

 de zuiltjes of bundeltjes der fijne zenuwvezelen 

 gelegen zijn , bij het kalf veel aanmerkelijker zijn , 

 dan bij het volwassen dier. Waarschijnlijk ver- 

 loopen de bloed- en watervaten in deze tusschen- 

 ruimten , en van daar derzelver grooter aantal bij 

 hel jongere dier. In de versche zenuw was na- 

 tuurlijk niets van deze vaatjes te ontdekken , 

 welke door derzelver uitnemende leederheid en 

 doorscliijnendheid van het overige weefsel niet 

 konden onderkend worden , en eerst te voor- 

 schijn kwamen, toen zij , in den gedroogden toe- 

 stand onder water gedompeld , zich , uit hoofde 

 der dunheid van hun vlies , spoediger uitzetteden , 

 dan de overige deelen, en dienvolgens zich bui- 

 ten den rand moesten vertoonen. Derzelver dia- 

 meter was, zoowel bij het kalf, als bij de koe, vrij 

 gelijk , en bedroeg -i^ — g§^ millim. , dat is , on- 

 geveer Yïhaö P^r. duim. Dat deze buisjes geheel 

 onderscheiden waren van dé nog dubbel zoo fijne , 

 maar scherper geteekende vezelen , waaruit de 

 zuiltjes , zelfs nog in den gedroogden toestand , be- 

 stonden , was mij duidelijk genoeg , en derhalve 

 meen ik dezelve veilig als vaten te mogen be- 

 schouwen. Daar ik nu , zelfs bij mijne sterkste 

 vergrootingen , niet in staat was eenige merkbare 

 dikte aan het dezelve vormende vlies te ontdek- 

 ken , zoo geloof ik , dat het geenszins overdre- 

 ven is, deze dikte op niet meer dan xg van de 

 HAT. TlJDSCUft. U. VI. St. 1. 2 



