IS 



geheele breedte, dat is, oj> -gJ^^ — ^^^- millitn. 

 te schatten. Nog veel fijner zijn evenwel de uit- 

 einden der luchtvaten bij de iiisekten , welke zich 

 bij eene vergrooting van 300 malen , slechts als 

 tallooze zwarte strepen over de verschillende weef- 

 sels uitbreiden , en welker diameter ik naauwelijks 

 oPï?W — 5Ö55 millim. schat. (verg. bl. 38, 39.) 

 Men heeft lang getwist over het al of niet hol 

 zijn der vezelen , welke de zenuwen zamen- 

 slellen. De uitmuntendste waarnemers van late- 

 ren lijd , zoo als Eiiiienberg , Treviranus en an- 

 doren , vereeiiigen zich echter om het eerste aan te 

 nemen en beschouwen dezelve als vliezige kana- 

 len. Voor zoo ver mijne waarnemingen strek. 

 ken , komt mij dit gevoelen als ontwijfelbaar waar 

 voor, althans wal die zenuwen betreft, welke 

 zich in de spieren en de huid verbreiden. Steeds 

 zag ik bij eene toereikende vergrooting, de van el- 

 kander door eene smalle lichte streep afgescheiden 

 binnen- en buitenwanden. Over een ander hoogst 

 belangrijk punt waag ik niets beslissends te zeg- 

 gen. Men weet , dat EnaENBEaG (a) , en na 

 hem Valentin (b), Krause («), Beiibes(</), 

 Remae ( e ) en anderen in de hersenen , het rug- 

 gemerg en de voor de zintuigen bestemde zenu- 

 wen parelsnoervormige of gelede vezelen hebben 



(a) Poor.ENDoiiF's jiiinal. der Pliysik. XXVIII. St. 2_ 

 1833. 



(b) MüLLER's ^/-c/m', Hft. 5. 1834. 



(c ) PoGGENDORr's A?mal. XXXI. 1834. S. 113. 

 (d) Oesteneick med. Jahrh. , N.F. B.IX. St.2. 1835. 

 {e) MüLLER's Archiy Hft. 2. 1836, 



