20 



eenen zonderlingen invloed van het water, waar- 

 mede ik -het ruggemerg bevochtigd had , en waar- 

 in vele gelede vezelen dreven. Ik nam namelijk 

 waar , dat derzelvcr dunner , tusschen de knoo- 

 pen gelegen , gedeelte zich langzamerhand in het 

 watei- als het ware oplostle. Toen ik ruim twee 

 uren na den dood van den snoek , het ruggemerg , 

 dat gedurende al dien tijd onder water gedom- 

 peld was geweest , onderzocht , waren al de 

 gelede vezelen verdwenen en niets dan globu- 

 li van verschillende gedaante en grootte tusschen 

 een weefsel van haarvaten overgebleven. Na acht- 

 enveertig uren kon ik ook van de laatsten niets 

 meer bespeuren , daar er niets anders , dan eene 

 tallooze menigte van allerhande globuli te zien 

 was. . In het ruggemerg van den kabeljaauw nam 

 ik hetzelfde waar. Deze waarneming bevestigt 

 derhalve allerduidelijkst de schadelijke uitwer- 

 king , welke het water op deze weefsels te weeg 

 bragt. Bij het ontvangen van het tweede stuk 

 der Bei/rige van Trevirakus , nam ik mij voor , 

 dit onderzoek nog eens te herhalen , alsdan slechts 

 levende dieren hiertoe te doen dienen , en geen 

 water te gebruiken. Tot heden toe heb ik even- 

 wel niet meer dan vier verschillende dieren tot dit 

 oogmerk gebezigd , te weten , eene muis , eenen 

 kleinen baars , eenen kikvorsch en eene gewone 

 tuinpadde (Rana bufo) , van welke ik de hersenen 

 en het ruggemerg onderzocht. Deze dieren waren 

 bovendien te klein , om het , volgens Berrbs en 

 Reuak , belangrijk onderscheid tusschen üe worte- 

 len der gevoel- en bewegingszenuwen na te gaan , 



