27 



len der luchtpijp , die van het spiervlies der maag 

 en darmen , van de banden en pezen , in eene 

 regte rigling loopen. Alle deze vezelen onder- 

 scheiden zich door een hoofdkenmerk , namelijk : 

 dat zij wel hier en daar tot strengen , maar nim- 

 mer tot bundeltjes vereenigd zijn , zoo als zulks 

 steeds bij de tweede hoofdafdeeling der vezelen, 

 te weten , die der spieren , het geval is. 



Indien men de talrijke, door onzen waarlijk 

 grooten landgenoot LEEUWEsnoEK gedane waar- 

 nemingen omtrent het spierweefsel leest , en de- 

 zelve met de natuur vergelijkt , dan moet men 

 zich inderdaad verwonderen , dat latere onder- 

 zoekers zulke zonderlinge denkbeelden omtrent 

 dit weefsel hebben kunnen koesteren , vooral wan- 

 neer men bedenkt hoeveel hunne hulpmiddelen de 

 zijnen te boven gingen (a). Het is waar, dat 

 sommige van Leedwp.mioeks afbeeldingen (waar- 

 onder vooral die behooren , welke Weber in 

 Hildebrahdt's Anatomie heeft opgenomen ) ecue 

 slijflieid hebben , welke men in de natuur niet 

 ontmoet, doch de beschrijvingen zijn daarentegen 

 zoo klaar en juist , dat ik , wat de hoogere dieren 



( a ) Volgens H. Baker , ffet miliroshoop gemahke~ 

 lijk gemaakt, Amsterdam 1744 bl. 36, had het 

 meest vergrootende glas in Leeuwtïnhoek's ka- 

 binet van mikioskopen, aan de koninklijke socië- 

 teit vereerd, een brandpunt van ^^ duim, dat is 

 eene vergrootkracht van 160 malen. Milne Ed- 

 NVAHD3, Pbevost en Dumas teekenden de spier- 

 vezelen bij eene 300 malige , Home en Bauer 

 bij ccnc 400 malige vergroeiing af. 



