nemen , als zij door mij met bescheidenheid aan hel 

 oordeel van deskundigen wordt aangeboden. Ik 

 beschrijf nu éénen Echinocaclus en vervolgens 

 eenige JHammillariae. 



ECHISOCACTUS UACBACANTnDS Nob, 



E. oblique - globosus , pallide - virescens , basi 

 lignosus, attenualus, 13-costatus; costis sinubusque 

 aculis; aculeis 10 — 11; centrali uno longissimo 

 ( Gj centim. ) ; radiantibus brevioribus , horumque 

 summo maximo , infimo brevissimo , deflexo , un- 

 cinato ; omnibus flavis vel fuscis ; areolis exstan- 

 tibus , ovatis, vel oblongo-ovatis , junioribus den- 

 sissime velutino-tomentosis. 



Hab. in interiore imperio Mexicano. 



Descr. Individuum nostrum, sine aculeis, est 

 16 centim. longum, aculeis maximis horridissi- 

 mum. Vertex , in quem confluunl tamquam com- 

 mune punctum costae , est umbilicatus et admo- 

 dum tomentosus. 



Color ab apice usque ad dimidiain longitudi- 

 nem pallide virens aul glaucescens ; inferiora ver- 

 sus brunneus est. Basis est angustior , sensimque 

 m radiccm transit. 



Costae tredecim fere verticales, necspirales, acu- 

 tae , apice approximalae , deinde ad basiu usque 

 magis magisque a se invicem discretae (distantia 

 4 centim). Sinuum sulci supra acutissimi, ver- 

 sus medium evanescentes. Areolae in singula cos- 

 ta plerumque tres cum aculeis adultis, et una 

 cum junioribus , aut duae adultae et una junior. 



KAT. TIJDSCnR. D. VI. Si. 1. * 



