planten , en bragt het in korten tijd zoover , dat 

 hij reeds in 1743 (a) een catalogus der gekweek- 

 te planten liet drukken , om zijne verzameling be- 

 ier te doen kennen en daardoor den ruilhandel 

 gemakkelijker te maken. Linkaeüs gaf hem over 

 den verzamelden schat in een' brief zijne verwon- 

 dering te kennen en verzekerde dat hij zelf in dien 

 lijd niet de helft had bijeen kunnen brengen ( i ). 

 In 1753 verscheen eene andere zeer vermeerderde 

 uitgave, waarin de planten naar zijn systeem ge- 

 rangschikt en ook de romdom Göttingen wild 

 groeijcnde opgenomen zijn. Nadat in 1 753 Hallkr 

 naar Zwitserland was teruggekeerd, bleef hij niet- 

 temin met de meeste zorg den bloei van den tuin 

 bevorderen , en zond telken jare eene menigte za- 

 den , bollen , stekken zoowel van Zwitsersche als 

 uitheemsche planten. 



Nog in hetzelfde jaar van Hiiii.er's vertrek 

 aanvaarde Jon. Gottf. Zini» (geb. 1727 overl. 

 1 759 ) , leerling van Haller , naar wiens stelsel 

 de planten waren gerangschikt, met bijvoeging 

 van eenige dassen , het beheer fover den Hortus , 

 en veranderde overigens weinig in de inrigting 



( a ) Zie hierna deu tilel van het werk ; in de voorrede 

 noemt Haller ook Adr. vam Roijen , Joh. 

 BüRjiAN en G. CLiFFonn onder de genen, die 

 bijdragen aan den akademisclien tuin leverden. 



(i ) Collectiocpist.quasad virosillustr.et clariss. scrip- 

 sit Car. a LiNNé , Edidit Diltz. IIenr. ötoever , 

 Hamburgi, 1792. 8 p. 5 4 en 5 6. ( Aangehaald 

 door Hoi'FWANN in zijne hcscliiijving van den tuin, 

 zie lüer onder V 



