170 



Bij (Ie twee laatstgenoemde vogelen heb ik vol- 

 strekt geen spoor van neusgaten kunnen ontdek- 

 ken , en in schedels van Sula piscatrix en partia , 

 met de uiterste voorzigtigheid door mij ontleed , kon 

 ik nergens eene doorboring van den beenwand 

 des snavels vinden , welke doorboring bij Su/a 

 alba zeer duidelijk te zien is. Bij deze soort kan 

 overigens niet de minste twijfel over de aanwezig- 

 heid der neusgaten bestaan , daar dezelve bij de 

 ontleding zeer duidelijk te voorschijn komen ; en 

 bij versche vooi"werpen , onder het sterke vlies , 

 dat hen verbergt , gemakkelijk een paardehaar 

 door de , overigens zeer naauwe spleet te brengen 

 is. Deze openingen bevinden zich bij Sula alba , 

 zoo als bij alle Pelekaanachtige vogelen , aan het 

 achterste einde der lange voren, welke van weerszij- 

 de langs de bovenkaak heenloopen. Deze openingen 

 zijn bij alle deze vogelen , in het algemeen genomen, 

 zeer klein, en meestal van boven door een on- 

 gemeen dik en sterk vlies bedekt , hetwelk waar- 

 schijnlijk bij het duiken des vogels de neusgaten 

 sluit , en ook na den dood zoodanig over deze 

 openingen heen droogt, dat er aan gedroogde 

 exemplaren meestal geen spoor van neusgaten te 

 vinden is. Echter heerscht er ook een tamelijk 

 verschil, ten opzigte dezer openingen bij de ver- 

 scheidene geslachten , en , zoo als reeds gezegd is , 

 ook bij de soorten der vogelen , welke tot bo- 

 vengenoemde familie behooren. De eigenlijke Pe- 

 lekanen hebben allen zeer duidelijke , in verhou- 

 ding tot het dier echter zeer kleine, neusgaten'. 

 Bij Tachypetcs zijn de neusgateu bijkans als bij 



