264 



de jonge spruit het duidelijkst te zien en be- 

 staat hier uit langgeslrekte , nagenoeg cylintlri- 

 sche cellen , welke na de scheiding zich in hare 

 breedte-doorsnede als de bovengemelde zeer klei- 

 ne , rondachtige cellen voordoen, en het hklee- 

 ken (a) der vroegere aanhechting vormen. Reeds 

 een weinig voor de afscheiding wordt dit liktee- 

 ken door eene dwarsslreep ( b ) aangeduid , wel- 

 ke , in zeker opzigt , met de geleding , lusschen 

 het blaadje (foliolum) en den algemeenen blad- 

 steel (peiiolus) b. v. bij Cilrus aurantiuvi en 

 anderen overeenkomt. De beschreven steel is ge- 

 heel analoog mei het deel , hetwelk bij minor en 



(ö) Aan den winlcrknop is dit zwart van kleur, door 

 de fijne raoddcrdeelljes, welke aan de afgeknol- 

 te cellen blijven kleven. 



(6) Deze dwarsslreep ( zie PI. II. fig. 3* e der vo- 

 rige Bijdrage enz. ter aangehaalde plaatse van 

 dit Tijdschrift) gaf voornameHjk aanleiding lot 

 liet dwaalbegrip, dat de jonge knoppen der bei- 

 de gepaarde blaadjes door een' gemeenschappc- 

 lijken steel vereenigd zouden zijn. De snialle 

 prisinatische cellen , waarvan wij boven spra- 

 ken , bootsten een vervolg van den waren steel 

 na, daar zij, door het parenchym heen schijnend, 

 met het eenvoudig mikroskoop niet, als in een' 

 anderen focaal-afstand gelegen, konden erkend 

 worden. Onder mijne schetsen van verticale door- 

 snede , is er ëéne , waar de verbinding geheel 

 juist is afgeteekend ; de gemelde omstandighe- 

 den bragten mij op het dwaalspoor, waarvan ik 

 nu met behulp eens zamengestelden mikroskoops 

 op den goeden weg ben teruggekfieidj 



