273 



grootte den overgang lot de roudachtige maakt. 

 Hoe dit ook zij , alleen in de binnenste rij komen 

 de kristalhoofdjes voor ; zij worden in de cellen 

 gevormd en steken eerst dan vrij in de luchtbuis 

 uit , als zij door meerdere grootte en stekeligen 

 vorm den cellenwand verscheurd hebben. In eene 

 fijne verticaal-doorsnede komen alle overgangsvor- 

 men voor ; in eenige cellen toch ligt het kristal- 

 hoofdje geheel ingesloten en vertoont slechts 2— 4 

 punten, die den cellenwand nog niet raken; bij 

 andere is dezelve als een zwemvlies tusschen de 

 pmiten uitgespaimen , terwijl de grootste (10- en 

 meer puntige) nagenoeg vrij in de holle uitsteken. 

 De kristallen zijn octaëders , en liggen met de 

 punten zoo tegen elkander , dat er geene ruimte 

 overblijft ; de kristalhoofdjes bevatten dus geen 

 kern ; hetgeen men daarvoor zoude kunnen hou- 

 den , is eene onregelmatige korrelige massa , wel- 

 ke , na de oplossing der kristallen door eenig 

 zuur , terugblijft , en door de straalsgewijze aan- 

 hechting derzelve , het aanzien van eene kern ver- 

 krijgt. Waaruit de massa bestaat , heb ik niet 

 kunnen bepalen : amylum bevat zij volstrekt niet. 

 De kristallen zijn waarschijnlijk uit koolzuren 

 kalk zamengeslcld. Het cellen-vües is dikwijls zoo 

 strak om de uitstekende punten gespannen , dat 

 het , ook met de sterkste vergrooling, niet kan wor- 

 den onderscheiden , doch na de oplossing des 

 kristals den vorm behoudt en nu te duidelijker in 

 het oog valt. 



Ook de kristalhoofdjes van M ijriophyllum ste- 

 ken slechls schijnbaar vrij in de luchtholte uil; 



