291 



tiius Aiyuvioi HoMERo dicuntur yflijtt\//«w"^f? , ayw 

 Ac%f!>.«( ( « ) : atyuttiav sedes est vel in rupe ex- 

 celsa ( 6 ) , vel in (Jiijyw ( c ) , nonnumquam duo 

 aiyujrio/ inter se pugnant (</). Eadem habel He- 

 siODüs ( e ). Porro apud Homerum videmus Me- 

 rionem impetum facere alyvirioq a;, Apud So- 

 PHOCLEM in Ajagb (ƒ ) legimus. 



TlxTuyoüirtv ari vrttvav xysXai 

 Msyxv aiyvjTiov iiTroSshavrsi. 



Contra yüvei; semper mortuos edere dicuntur {g) ; 

 passim apud Hombrüu de mortuis legimus: yDa-f? 

 tinrat, quare etiam yÜTf? tanti ab Aegyptüs ae- 

 stimabantur , quum tanta esset eorum in iis regio- 

 nibus utilitas. Haecce reputantibus optimum quo- 

 que nobis visum est aiyuiriév a yusr/ discernere , 

 quum priorem magis viva animalia adgredi videri- 

 mus, posteriorem vero potissimum cadaveribus vesci ; 

 ciim KoEFPEHio igitur ouyuiriév ^redimus esse yüx* 

 rüv uiyüv. Analogia linguarum Indo-Gtermanica- 

 rum nenape praecipue in animalium nominibus cer- 

 nitur , quam latius exponere ab hoc loco alienum 



(a) II. XVI. v.428. Oa.XVI, 217. 

 (A) 



(e) II. Vil. 59, 60. 

 ('1) II. XVI. 427, 428. 

 -(e) In Scul. Heic. 

 (/ ) SopuocLEs in Ajace v. 168 sq. 

 {g) II. IV. 237 et innuracns locis cf. BocnARTi Hie- 

 rozoieon cd. a. 1692. Tom. II. j,. 308. 



