313 



'Evetou? quondam clarissimam Paphiagoniae gen- 

 tetn fuisse apud omnes constat (a). Omtiia 

 quae apud antiquos de mulis feris leguntur , 

 de Dsiggetai ( Eqtius Uenüonus Pail. ) valeut , 

 qui est animal inter^ asinutn et equum locum oc- 

 cupans et forma corporis magnopere cum mulo 

 conveniens. Hodie in Asia media vivit et in Asia 

 minori non invenitur (6). Eum quoque CrviE- 

 BiDs antiquorum mulum ferum esse ccnset (c). 



Tl óp Ja//« 



TOiffie! , o-Jls (Po(isÏT*i, iirsi Xiv ü\ayiMV dxoóaid , 



«PlA« ri y,xi ■xep) Suup/ jrsmppüvit ovx a-iro^u'^ysi , 

 a/.x^?, irp/v y' iti ^uiip^nevxi , iii ^xpcijveet (</). 



eorum pellis irornKti vocatur. Menelaus et Paris 

 xopSaAfj) tecti erant. Primum notandum Gramma- 

 ticos veleres discrimen slatuisse inter mp^xMv et 

 Tcip^xMv , ut nempc piius vocabulum marem , 

 poslerius vcro femiaam denotarct { e) , cujus rei 



(a) Cfi Salmasiüs, Op. I, p. 624. 



(6) ZiMMERMA.v , Zoöl. Geograph. Quadr. Lugd. 

 Bat. 4to. .1. 1777. pag. 666. 



(c) CtiviEB, It'egnc animal, I. p. 253. 



(</) U. XXI. 573. 



(e) SciiNEiDtn in voce. Sai.masils Op. I, p. 149. 

 Patet (amen hoc loco ex vcteruni tiuctrina lefjcn- 

 dum <ii&a na^ialir , nam quaiuvie liacc ad Gram* 



