44 



■van vergelijking van eerstgemelde uitkomst. 



De drooge slof tot poeder gebragt, wordt bij 

 herhaling blootgesteld aan de werking van koken- 

 den wijngeest van , 83 densiteit , tot oplossing 

 der suikerstof. Tot dit einde is eene herhaalde 

 uitdrooging en pulverisatie noodzakelijk , opdat 

 de alcohol kunne doordringen tot al de suiker, in 

 de cellen bevat. Al hetgeen dus aan de inwer- 

 king van alcohol heeft weerstand geboden, wordt 

 herhaalde malen gedroogd en gewogen. Het be- 

 staat hoofdzakelijk uit houtstof , waaruit de wan- 

 den van de plantencel gevormd zijn, en uit ééne 

 of meerdere, niet wel bepaalde, in alcohol strem- 

 bare stoffen , welke men is overeengekomen , om 

 door den naam van -planten- eiwitslof aan te 

 duiden. Het verschil in gewigt van dit residu 

 en den uilgedroogden beetwortel leert de hoeveel- 

 heid suiker, die deze bevat, kermen. 



Eindelijk behandelt men dit mengsel van alhu- 

 mine en /j^jiewx met kokend water: het zwelt op 

 en neemt het oorspronkelijk aanzien van den beet- 

 wortel , vóór zijne uitdrooging, aan. Alzoo lost 

 men de eiwitstof op; het onoplosbaar residu, uit 

 houtstof bestaande , ten derde male gedroogd en 

 gewogen zijnde, geeft de verhouding dezer twee 

 laatste zelfstandigheden. 



De bezwaren der door vorige onderzoekers aan- 

 gewende methode zijn van dien aard, dat zij de 

 voorkeur door Péligot, aan de bovenstaande me- 

 thode gegeven, genoegzaam wettigen; want ieder- 

 een stemt thans toe, dat de wijngisting eene al te 

 xcer wisselvallige eu onvolledige bewerking is , 



